screw it

Wui, napaaga ata ang muling pagsusulat ko ng blog, hehe. Hai..dami ko pang dapat gawin, as usual, at hindi ko pa ito nauumpisahan. Pero..ngayon..mga saloobin muna, kei?

Akala ko noong una, sapat na ang galit at sama ng loob para mawala na lahat ng nararamdaman, para mamanhid, para magsawa. Akala ko kaya ko na, masyado na akong maraming pinagdaanan sa’yo, sawa na ako sa lahat ng sakit, akala ko iyon na iyon. Akala ko rin, tapos na ko sa’yo. Pero, ang sakit pa rin malaman na binura mo na ang mga litrato ng ating mga alaala at pinalitan na ng iba. *nakanang* Na sa’yo na rin pala ang kagustuhang matapos na tayo. Oo, alam ko, sinabi kong ayoko na, at pinaninindigan ko iyon. Gusto ko na lang maging masaya. Iyon na lang naman ang sa akin. Pero ayokong magkunwari, ayokong lokohin ang sarili ko na ayos ang lahat ng nangyayaring ito. akala ko na sa akin pa siya, pero wala na nga siguro. Mahirap, masakit, pero ito na nga maaari ang tamang hakbang na ginawa niya, ang tuluyan na akong pakawalan at lubayan

Haha, kung may nanunuod sa inyo ng maalaala mo kaya, na pinanood ko noong biyernes ng gabi sa condo ng kaibigan ko habang gumagawa ng papel, makakarelate kayo. Kwintas ang pamagat noong episode, si Sarah Geronimo at John Lloyd ang mga gumanap. Sabi nina aikka at jackie ang corny ko raw at kinikilig ako doon. Ang sabi ko naman, ‘natural, hopeless romantic ako eh.’ Sa loob loob ko naman,ang sabi ko sa sarili ko, ‘wala na kasi yung nagpapakilig sakin dati, iniwan na ko para kay kokak..’ hehe..hai leche..May mga eksena pa doon kung papaano sinuyo ni John Lloyd si Sarah geronimo noong niloko ni john lloyd si sarah nang makipagpustahan siya sa mga kaibigan niya. sobrang panunuyo ang ginawa ni John Lloyd, mala shan cai at dao ming si noong last episode ng meteor garden 1, hai..san ka kaya makakahanap ng ganung fafa noh? yung tatayo sa ulanan hanggang sa mapatawad mo siya.haha..asa pa.. Fafa yol, where are you?????hehe.. anyway.. katulad pa rin pala ako ng ibang babae, naghahanap ng knight in shining armor, naghahanap ng prinsipe. Oo na, sobrang konri at pangkaraniwan, eh bakit ba. Eh sa ganun eh. ‘Hindi niyo kasi ako naiintindihan!’ hehehe. Ang masasabi ko na lamang, eto na ako ngayon! sa tulong ng aking mga kaibigan, this too, shall pass! at makakaget-over din ako sa’yo! hehe.. may magmamahal din muli sa akin nang higit pa sa pagmamahal mo, haha.. at ipagtatanggol niya ako at magpapakabasa siya sa ulan dala ang isang bouquet ng mga bulaklak hanggang sa mapatawad ko siya sa panahong magkaaway kami, haha. *pangarap ka na lang ba, o magiging katotohanan din..lalalalala…* haha..hai.. nakakalungkot..good luck sa finals..galingAN dapat..

….tulong…..fafa, dumating ka na..iligtas mo na ako sa mundong mapang-api..hahaha..hai..

                                                                  love,

                                                                  reyna ng quezon city

This entry was posted on Saturday, March 24th, 2007 at 6:51 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.